Dit werk gaat over de stille gesprekken die we voeren — met elkaar, met onszelf en met de wereld waaruit we voortkomen. De natuur in het schilderij staat voor Moeder Aarde, die ons draagt en herinnert aan onze oorsprong. De mannelijke en vrouwelijke vormen zijn in de staande persoon niet tegenover elkaar geplaatst, maar zoeken hun balans in hetzelfde landschap. Het portaal verwijst naar een uitnodiging: om anders te kijken, om te voelen, om opnieuw in verbinding te komen. Verborgen dialoog is een uitnodiging om te luisteren naar wat zacht is, maar toch krachtig aanwezig blijft.